Wim Meijer

Kunstschilder Wim Meijer (17-07- 1953) ontwikkelt als klein jongentje twee grote passies: schilderen en sporten. Later zal blijken dat deze twee voorliefdes zijn hele leven bij hem blijven. Als nakomertje uit een gezin van vier kinderen krijgt hij veel ruimte om zijn eigen weg te gaan. Hij voetbalt graag en schildert regelmatig. In deze periode wordt hij vooral geïnspireerd door Op-art en Picasso.

Op zijn elfde jaar verhuist hij met zijn familie van Eindhoven naar Amstelveen. Geïnspireerd door zijn tekenleraar daar, gaat hij bijna wekelijks naar het Amstelveens Museum voor Moderne Kunst om daar zijn schilderijen te laten zien en te bespreken. Zijn werk wordt al snel opgemerkt. Hij wint dan ook verschillende jeugdprijzen.

Tegelijkertijd maakt hij ook met voetbal carrière. Zo krijgt hij als hij in de B1 tegen Ajax speelt, complimenten van Rinus Michels en zelfs ook van Johan Cruijff. Als Wim vijftien is, verhuist het gezin naar Drenthe en daar begint voor hem een nieuwe periode, waarin zowel het schilderen als de voetbal op de achtergrond raken. Na de middelbare school vertrekt Wim naar Amsterdam om daar één van zijn oude passies weer op te pakken. Hij gaat naar de Sportacademie.

Hoewel veel van zijn vrienden in die periode in de artistieke wereld van het theater, de film, de reclame en de televisie zitten, pakt Wim zijn penseel nog niet op. Ook na zijn studie aan de Sportacademie blijft zijn passie voor het schilderen op de achtergrond. Aansluitend specialiseert hij zich in Psychomotorische Therapie aan de Universiteit van Utrecht, volgt daarna een opleiding tot fysiotherapeut in Utrecht en een opleiding osteopathie in Leuven, Brussel en Antwerpen. Omdat Wim graag alle facetten van zijn vak met passie verkent, volgt hij ook nog een opleiding podotherapie en kaakgewrichtproblematiek in Hamburg. Met dezelfde gedrevenheid waarmee hij vroeger al schilderde, bouwt Wim vanaf eind jaren ‘80 met veel succes zijn eigen praktijk op in Amsterdam.

Begin 2000, wanneer zijn leven vaste vorm heeft aangenomen, krijgt hij meer tijd en ruimte om zich te wijden aan zijn jeugdpassie schilderen. Wim begint aan een ware inhaalrace. Naast zijn werk als therapeut voert schilderen de boventoon. Hij is er volledig door gegrepen en dag en nacht mee bezig. Inmiddels bedraagt zijn oeuvre meer dan 200 schilderijen. Begin 2013 exposeert Wim voor de eerste keer bij Galerie Melchior in Amsterdam. Zijn werken worden met veel enthousiasme en lovende kritieken ontvangen.

Naast zijn passie voor het schilderen, zijn werk en zijn woonplaats Amsterdam, heeft Wim ook een voorliefde voor Spanje. Hij komt regelmatig in Altea la Vella en vindt hier ook inspiratie voor vele van zijn werken. Logischerwijs volgt hieruit in 2013 een expositie in Spanje. Ook voor 2014 staan twee exposities in Altea op het programma. Waarna in 2015 al een grote overzichtstentoonstelling gepland is met zo’n 80 van zijn werken.

 

Schilderstijl/techniek.

Wim Meijer is een autodidact; hij heeft zich op geheel eigen wijze het schilderen eigen gemaakt. Kenners noemen hem een expressionistische impressionist. Wonend pal tegenover het Stedelijk, het Van Gogh en het Rijksmuseum in Amsterdam, doet Wim wekelijks inspiratie op bij zijn beroemde buren. Daarnaast haalt hij zijn ideeën ook uit andere beroemde voorbeelden, zoals de schilderijen van de Franse schilder van Russische afkomst, Nicolas de Staël. Wim heeft een voorkeur voor dieptewerking in zijn schilderijen Om dit te realiseren werkt hij vaak met een plamuurmes of kwast. Daarbij maakt hij graag gebruik van bladgoud, glitters, zand en acryl of arcyd.

De afgelopen jaren hebben zijn werken een ontwikkeling doorgemaakt, waarbij zijn stijl van abstract steeds meer naar figuratief verschoven is. Op dit moment werkt hij vol verve aan zijn meest figuratieve uitdaging. Hij schildert Amsterdamse stadsgezichten, waarin hij de complexe kleuren en de bewegingen van de stad op het doek weet te vangen.

Hoewel de liefde en de passie voor het schilderen een aantal jaren naar de achtergrond geschoven was, heeft de schilderkunst inmiddels een niet meer weg te denken plaats ingenomen in het leven van Wim. Zoals hij zelf zegt: ’Je mag alles van me afpakken, behalve de mogelijkheid om te schilderen. Ik ben nog lang niet klaar met schilderen en ik laat mijn passie mij graag naar veel fantasievolle plekken brengen’.

Tijdens al mijn werk en ondernemingen ontstaat er steeds een onmiskenbare wisselwerking tussen intuitie, spontaniteit en experiment enerzijds en onderzoek, observatie en kritische beoordeling anderzijds. De totale bevrijding van het denken die ik ervaar als mijn handen geheel hun eigen gang gaan vormt een contrapunt met het nemen van afstand en van schatting en beschouwing nadien. Daarbij zoek ik naar een evenwicht tussen ambachtelijke perfectie en de kracht van de spontane inval, tussen berekening en onbevangenheid, tussen het streven naar voortreffelijkheid van techniek en de toevallige schoonheid die kan ontstaan als gevolg van tekortkomingen. De dynamiek van die tegenstellingen is in al mijn werk zichtbaar en vormt een kenmerkend handschrift.

Bekijk het werk dat hier wordt gepresenteerd - alle commentaar is van harte welkom!